مربع | the Square

0

ژانر | کمدی، درام
محصول | سوئد، آلمان، فرانسه، دانمارک
کارگردان | روبن اوستلوند
نویسنده | روبن اوستلوند
بازیگران |  الیزابت موس، دومینیک وست، تری نوتاری و…
جوایز و افتخارات | برنده نخل طلای هفتادمین جشنواره فیلم کن
IMDb | ۸.۶/۱۰ Metacritic | ۷۴/۱۰۰
خلاصه داستان | مردم در میدان شهر گردهم آمده‌اند؛ جایی که هیچ قانونی حکم‌فرما نیست و هر کاری که بخواهی می‌توانی انجام دهی…



ریویو | نخلی که دیگر طلا نیست

رضا پورحسین | همین چند هفته قبل بود که «اریک کوهن» منتقد «ایندی وایر» در توصیف فیلم سینمایی مربع گفت: «تقریبا یک فیلم خوب است ، اما به‌مراتب ناامیدکننده‌تر»؛ بله، درست است، مسیر جشنواره‌هایی مثل «کن» به جایی رسیده است که فیلم‌های تقریبا خوب و ناامیدکننده هم جایزه نخل طلا را می‌گیرند. صدایش از سال‌ها قبل به گوش می‌رسید؛ از زمانی که نخل طلا دستان «عبدالطیف کشیش» را لمس کرد، دیگر این نخل طلایی زنگار بسته بود. نخلی که روزگاری در دستان «کوروساوا»، «لینچ»، «آلتمن»، «آنتونیونی» و… می‌درخشید، حالا دیگر به زحمت قد علم می‌کند، به زحمتِ درخششِ دوباره‌ی پیرمردی به نام «کن لوچ» با فیلم تحسین شده‌ی «من دنیل بلیک هستم».

اما امسال در میان تعجب همگان و برخلاف تمامی پیش‌بینی‌ها، این نخل زنگار بسته به سینمای سوئد و «روبن اوستلوند» رسید. اوستلوند با فیلم فورس ماژور و نامزدی در گلدن گلوب خود را مطرح کرد؛ کارگردانی که به طنز و شاخه‌های آن علاقه زیادی دارد و نخستین ضلع از آن را با فیلم گیتار مغولی (۲۰۰۴) با شمایل نو و بدیع پایه‌گذاری کرد؛ استفاده از مردم عادی و رهگذران به عنوان بازیگر – بدون ورود به مرزهای سینمای مستند – یک موفقیت را در کارنامه اوستلوند رقم زد. ضلع دوم تجربه طنز اوستلوند فیلم غیر ارادی است؛ یک تراژدی کمدی که پنج داستان موازی را با بازی تحسین برانگیز «ماریا لندکوئیست» دنبال می‌کند و با سکانس‌های طولانی و بدون کات خود توجه بسیاری از منتقدان را جلب کرد. اما ضلع سوم این مربع که فیلم فورس ماژور بود توانست برای اوستلوند مستحکم‌تر و افتخارآمیزتر باشد؛ اوستلوند ضلع آخر مربع را دقیق‌تر و هوشمندانه‌تر و با استفاده از بازیگر توانمند و با تجربه‌ای همچون «تری نوتاری» که سابقه بازی در مجموعه فیلم‌های «سیاره میمون‌ها« و بسیاری از فیلم‌های سینمای هالیوود را دارد، ترسیم کرد.

مربع روایتگر استحاله است؛ کاخ سلطنتی که تبدیل به موزه هنر شده است، انسانی که دیگر انسان نیست، مردی مسیحی که جهان مترقی خود را متزلزل می‌بیند، متزلزل همچون سال‌های اخیر جشنواره‌ای که امید به درخشش کارگردان‌های تازه از راه رسیده‌ای همچون روبن اوستلوند را دارد، تا دوباره طلایی باشد تا دوباره بدرخشد.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

mm

نقدسینما محفلی است که می‌کوشد تولیدات رسانه‌ای ایران و جهان اعم از سینما، تلویزیون و... را همواره با نگاهی نقادانه و منصفانه بررسی کند. باشد که این تلاش اندک ولی صادقانه، مخاطب را جهت انتخاب درست و بهبود فرآیند «دیدن» یاری نماید.

یک پاسخ قرار دهید