سودای سیمرغ | فیلم کامیون

0

کامیون

کارگردان |کامبوزیا پرتوی
نویسنده | کامبوزیا پرتوی
تهیه کننده | کامبوزیا پرتوی
بازیگران | سعید آقاخانی, نیکی کریمی, تروسکا جولا, نسرین مرادی, رامین راستاد
خلاصه داستان | فیلم به داستان زندگی یک راننده کامیون( سعید آقاخانی )می پردازد.

 

 

 

 

نقدها :

• ملیکا امامی

بالاتر از سیاهی

ساخته جدید «کامبوزیا پرتوی» جشنواره را خیلی تلخ برای رسانه ها آغاز کرد. کامیون داستان یک پناهجوی ایزدی از کردستان عراق است که با حمله داعش به انگیزه پیدا کردن همسرش، «باروژ» راهی ایران می شود. اما بدون هیچ چالش خاصی به فضای کشور امن ما وارد شده و سختی ها تازه از این لحظه است که آغاز می شود. کامیون که شروع شد، ناخودآگاه آرگو هم در ذهن من شروع شد. فیلم هایی که هر دو با موضوع فرار شخصیت ها از مکان کنونی و رسیدن به وضعیتی امن ساخته شده اند. اما واقعا تفاوتشان از زمین تا آسمان است. فیلم آمریکایی، ایران پس از انقلاب را سرزمینی بی تمدن و رادیکال تصویر می کند که مخاطب را تا آستانه خفگی پیش می برد و به محض این که چرخ های هواپیمای سوییس ایر در انتهای آن از روی باند فرودگاه مهرآباد بلند می شود همه نفسی به آسودگی می کشند. اما ساخته پرتوی بر خلاف آرگو با وجود نشان دادن فقط بخشی از سختی های مردم در کردستان عراق، هدف قهرمان را از امنیت به پیدا کردن شوهر تنزل می دهد و خیلی سریع به ایران می رسد. در کمال ناباوری اما می بینیم که فیلمساز وطنی هم مثل «بن افلک» شروع به سیاه نشان دادن جامعه ایرانی می کند. به جای نشان دادن فضایی آرام که همه اقوام در کنار هم زندگی می کنند، ایران کشوری است که مردم آن به خانواده مهاجر ایزدی ذره ای رحم ندارند. پلیس که باید مایه آرامش کشور باشد تبدیل به ابزار ترس کامیون دار و مسافرانش شده و تهرانی ها هم که می خواهند ناموس و فرزند «باروژ» را گرو بگیرند و در یک غفلت دارایی های آنها را به یغما می برند.

در این بین اما تنها فرد مهربان هنرپیشه دلرحمی است که با وجود نابود شدن بی ام و اش گذشت می کند و با آن دیالوگ «داعش با شما چه کار کرده؟!» خنده دار ترین صحنه های فیلم را پدید می آورد. احتمالا اگر کشورهای صاحب سینما یا هالیوود می خواستند چنین فیلمی بسازند، پناهجوی مربوطه با سختی های فراوان به مرز می رسید و از همان لحظه ای که پایش را به کشور مقصد می گذاشت، با بهشت خدا در روی زمین مواجه می شد. پلیسی که روی شانه های او پتو می اندازد، امدادی که به وسیله هلی کوپتر او را به بیمارستان می برد و احتمالا اولین وعده غذای گرمی که بعد از هفته ها می خورد. واقعا از کامبوزیا پرتوی توقع ساخت فیلم های وطن پرستانه نداریم. همین که زحمت بکشند و سیاهنمایی نکنند راضی هستیم. خصوصا در این یک مقوله خاص که احتمالا کارگردان مربوطه بیشتر از ما به خاطر دارد که حمایت های بی دریغ کشورمان و پشتیبانی از مردم کشورهایی مثل عراق و سوریه در برابر داعش صدای اعتراض همفکران ایشان را در آورده بود.

•  ابوالفضل امیری

قیاسی بی مبنا با ژست واقع گرایی

در کامیون به ظاهر جامعه ایران با داعش مقایسه می شود و با اینکه داعش را طایفه ای خونخوار و وحشی نشان می دهد اما تصویری که از ایران و ایرانی نشان می دهد نقطه مقابل آن نیست. گویی این شوک تکان دهنده منطقه، برای ایران یک اتفاق بی اهمیت بوده در حالی که ایران بیشترین نقش را در مقابله با آن داشته است. تنها در  صحنه  مربوط به تصادف با نیکی کریمی (در نقش خودش)، واکنش و ترحم ایرانیان نسبت به داعش نشان داده شده آن هم با  دیالوگ مصنوعی و مضحک که نیکی کریمی بدون هیچ مقدمه ای می پرسد: «داعش با شما چه کرده؟» این صحنه اوج دغدغه مندی یک هنرمند نسبت به مسئله داعش است و در فیلم گویی تنها صدای ترحم ایرانیان!

بی تفاوتی مردم ایران را در صحنه های متعدد که اوج آن در سکانس درگیری در محلی است که بروژ، شوهر زن کٌرد، کار می کرده است. به خاطر دزدی بروژ یک مدیر زن ایرانی می خواهد بچه کوچک او را گرو بگیرد! در اینجا نه تنها تفاوتی میان داعشی که به زن ها و بچه ها رحم نمی کند و یک ایرانی قائل نشده بلکه آن دو را کنار هم قرار داده است.کامیون یک قیاس بی معنا است که هیچ چیزی برای گفتن ندارد. کامیون با وجود دست گذاشتن روی یک سوژه خوب و به روز، نتوانسته اثری مبتنی بر واقعیت  و دغدغه مند نسبت به اصل مسئله باشد.

 

 

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

mm

نقدسینما محفلی است که می‌کوشد تولیدات رسانه‌ای ایران و جهان اعم از سینما، تلویزیون و... را همواره با نگاهی نقادانه و منصفانه بررسی کند. باشد که این تلاش اندک ولی صادقانه، مخاطب را جهت انتخاب درست و بهبود فرآیند «دیدن» یاری نماید.

یک پاسخ قرار دهید