سودای سیمرغ | فیلم خجالت نکش

0

خجالت نکش

کارگردان | رضا مقصودی
نویسنده | رضا مقصودی
تهیه کننده | سیدامیر پروین حسینی
بازیگران | احمد مهران فر, شبنم مقدمی, لیندا کیانی, سام درخشانی, الناز حبیبی
خلاصه داستان | داستان زندگی زن و شوهری را روایت می‌کند که با داشتن عروس، داماد و نوه، در سن میانسالی بچه‌دار می‌شوند. این اتفاق آن هم در روستایی کوچک که هیچ چیز از دید اهالی پنهان نمی‌ماند، زن و شوهر را دچار اتفاقاتی کمیک و بامزه می‌کند. اتفاقاتی که در نهایت باعث جدال این دو با یکدیگر می‌شود و…

 

 

نقدها :

• مهدی مافی

در جست و جوی «زاپاس»

دو سال پیش با اکران زاپاس در جشنواره فجر، واقعا حالم خوب شد. فیلمی شریف و دوست داشتنی با لحظاتی مفرح که خیلی ساده و بی تکلف داستانش را روایت می کرد و با یک پایان بندی خوب هم تمام می شد تا مخاطبان کاملا راضی سالن سینما را ترک کنند. پیش زمینه من برای خجالت نکش هم همین موضوع بود . امید داشتم سید امیر پروین حسینی پس از چند فیلم بد کمدی، دوباره اثری در حد و اندازه های زاپاس را تهیه کرده باشد. نتیجه اما با چیزی که دوست داشتم ببینم متفاوت بود. رضا مقصودی کارگردان فیلم اولی خجالت نکش سراغ موقعیت جالبی رفته، مضمون زیبایی را هم دستمایه قرار داده و تقریبا بدون شوخی های غیر اخلاقی سعی در خنداندن مخاطب دارد.

صرف نظر از بقیه موارد این نیت خوب برای ساخت فیلمی اخلاقی مثبت است، هر چند نتیجه نهایی اثر فوق العاده ای از آب در نیامده. فیلمنامه اصلا به خوبی و سرراستی زاپاس نبود و فیلم در طراحی موقعیت های کمدی هم عملکرد قابل دفاعی نداشت. ساخته سینمایی مقصودی چندان نتوانسته کارکرد خودش به عنوان یک فیلم کمدی را نشان دهد و باید منتظر ماند و دید با این تعاریف آیا در اکران مردمی موفق خواهد شد یا نه.
زوج «مهرانفر» و «مقدمی» را پیشتر در همان «زاپاس» به عنوان زوجی موفق دیده بودیم و داستان جدید انگار ادامه ماجراهای این دو بود. اما حقیقت این است که احمد مهرانفر در بازی نقش مردهای شهرستانی تبدیل به یک تیپ شده. شاید همین امر باعث شد تا بازی او چندان به نظر جذاب نباید. در جشنواره ای که (حداقل تا این لحظه) خانم ها سهم زیادی از بازی های خوب و درخشان نداشته اند ولی، شبنم مقدمی را می توان به عنوان نقطه مثبت خجالت نکش در نظر گرفت. هر چند خیلی خوشبینانه است که بتوانیم نام وی را در روز پایانی میان برگزیدگان فجر ببینیم. ساخته رضا مقصوی فیلم قدرتمندی نیست اما شاید به درد یک بعد از ظهر جمعه دلگیر که می خواهید حال و هوایتان عوض شود، بخورد.

•  احسان بختیاری

گاهی باید خجالت کشید!

اولین اثر سینمایی «رضا مقصودی» در مقام کارگردان به یکی از مهم‌ترین مسائل این روزهای جامعه‌ی ایرانی، مسئله‌‌ی باروری و ازدیاد نسل، می‌پردازد. روایت پدیده‌ای اجتماعی در بستر زندگی روستایی که فارغ از نوع روایت، دوربین را از فضای شهر و زندگی شهری فاصله داده است. اما همین موضوع انگار دست‌مایه‌ی تمسخر کاراکترهای اصلی نیز شده است و عوام‌زدگی خاصی در طراحی شخصیت‌ها مشهود است.

داستان فیلم حول محور روایت ناصحیح از مواجهه‌ی خانواده‌ای روستانشین با یک مسئله‌ی ملی می‌چرخد. جدای از نگاه از بالای فیلمساز به روابط فطری رایج در زندگی روستایی، نوع مواجهه‌ی او با سوژه‌ای که قصد طرح آن را دارد نیز تعجب‌برانگیز است. فیلم از همان تیتراژ ابتدایی نگاه خود به مسئله را فریاد می‌زند؛ طی سکانس‌های متمادی مخاطب را به سخنان مسئولین دولتی در ادوار مختلف ارجاع می‌دهد و بازخورد مردمی با آنها را به گونه‌ای سخیف به نمایش می‌گذارد؛ و خیلی زود دست خود را در نوع رویکرد به موضوع رو می‌کند.

گرچه فیلمساز سعی بر خلق کمدی موقعیت داشته و برای این مقصود از سینمای مبتذل پیش از انقلاب نیز وام گرفته است، اما عمده‌ی بار طنز فیلم را دیالوگ‌های آب‌نکشیده و و اداهای بلاوجه کاراکترهای آن به دوش می‌کشند. جدای از رویکرد معوجی که در «خجالت نکش» به مقوله‌ی فرزندآوری تحویل مخاطب شد، شاید بتوان به چالش کشیدن نگاه مدرن شهری و دیدگاه‌های غلط اجتماعی نسبت به این موضوع را تنها توفیق فیلم دانست. این مسئله در کنار رویکرد ‌شبه‌ مصلحانه‌ای که در انتهای فیلم اتخاذ می‌شود و عملاً مخاطب را در فهم نگاه فیلمساز به موضوع بلاتکلیف می‌گذارد، به وضوح نیاز سازنده‌ی اثر به دانش مطالعه‌ی اجتماع و پدیده‌های اجتماعی را نمایان می‌سازد.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

mm

نقدسینما محفلی است که می‌کوشد تولیدات رسانه‌ای ایران و جهان اعم از سینما، تلویزیون و... را همواره با نگاهی نقادانه و منصفانه بررسی کند. باشد که این تلاش اندک ولی صادقانه، مخاطب را جهت انتخاب درست و بهبود فرآیند «دیدن» یاری نماید.

یک پاسخ قرار دهید