«خوک» یک پارودی موقعیت است

0

مانی حقیقی کارگردان فیلم سینمایی «خوک» که با این فیلم در جشنواره برلین حضور دارد، در حاشیه‌ جشنواره مصاحبه‌ای با ورایتی انجام داده است که مشروح آن را در ادامه می‌خوانیم.

* چندین کارگردان در کشور شما در لیست سیاه قرار دارند، مهم‌ترینشان هم جعفر پناهی است. آیا به این که «خوک» انعکاس فضای خلاقانه‌ی کارگردانان در تهران است قائلید؟
ـ اصلی‌ترین چیزی که می‌خواهم روشن کنم این است که «خوک» یک کمدی است؛ یک پارودی موقعیت. این که چیزی در فیلم اشاره یا ارجاعی به هر چیز خاصی در ایران باشد، در این فیلم وجود ندارد. هر چیزی که در این فیلم می‌بینیم، از فیلتر شوخی، کنایه و پارودی رد شده تا به این جا رسیده است.

* بله، اما به نظر می‌رسد که به نوعی بر اساس واقعیت است…
ـ به برخی از چیزهای خاص ارجاع دارد. اما این ارجاعات به یک شخص، یک سری آدم خاص یا هر چیزی شبیه این نیست. قطعا در ایران فقط جعفر (پناهی) در لیست سیاه قرار ندارد. اما لیست مشخصی هم از کارگردانانی که نمی‌توانند کار کنند، وجود ندارد. یک چیز از پیش تعیین‌شده و مشخص نیست. فیلم در واقع ارجاع دارد به فضایی که صنعت فیلم و فرهنگ را در ایران برای زمانی بسیار طولانی تحت تسلط قرار داده است.

* خودشیفتگی هم نقش مهمی در داستان دارد.
ـ بله به شکل منحرف‌گونه، عجیب و خل‌وضعانه این شخصیت حس می‌کند که کنار زده شده و نادیده گرفته شده است. او به این احساس می‌رسد که شاید من آن قدری هم که فکر می‌کردم اهمیت ندارم. در اینجا نوعی از خودشیفتگی وجود دارد که در واقع کمیک است و در نقطه‌ مرکزی فیلم قرار دارد. همان طور که همه‌ کمدی‌های سیاه همین اتفاق باید برایشان بیافتد، پیچش تاریکی اتفاق می‌افتد و فیلم کمی جدی‌تر و پیچیده‌تر می‌شود.

* نکته‌ دیگر ارتباط حسن با مخاطبانش است و این که ارتباط چطور در شبکه‌های اجتماعی اتفاق می‌افتد. آیا شبکه‌‌های اجتماعی بر فیلمسازان ایرانی هم همانقدر که بر فیلمسازان غربی تاثیر گذاشته، موثر است؟
ـ اینستاگرام، توییتر و فیس‌بوک در ایران بسیار بزرگ و محبوب‌اند. با وجود اینکه فیس‌بوک و توییتر توسط فیلترینگ قدغن شده‌اند، همه -حتی رییس جمهور- از آن‌ها استفاده می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی دقیقاً همان طور که بر فیلمسازان و هنرمندان غربی تاثیر می‌گذارد، بر فیلمسازان و هنرمندان ایرانی هم تاثیر گذاشته است. دقیقا شبیه همان اتفاقاتی که در ایالات متحده می‌افتد، ما هم حمله‌هایی عظیم و ناگهانی را بر شخص خاصی دیده‌ایم که بر اساس چیزی جز برداشت‌ها و ادعاهای بدون تحقیق و بی‌پایه و اساس نیست. این اتفاقات در ایران شاید حتی بیشتر از امریکا بیافتد.

* لیلا حاتمی بزرگ در فیلم شما حضور دارد. کمی درباره کار کردن با او و حسن معجونی که نقش «حسن» را بازی می‌کند، صحبت کنید.
ـ لیلا دوست زمان کودکی من است. او پیش از این هرگز کمدی کار نکرده است، به این دلیل که همیشه در آثار های‌کانسپت و درام‌های جدی انتخاب می‌شود. لیلا هیچوقت این فرصت را نداشته که وجه بسیار گرم و بامزه شخصیتش را ابراز کند. د‌رباره حسن، او بار تمام فیلم را به دوش می‌کشد. حسن در بیرون از ایران زیاد شناخته شده نیست، به این خاطر که اصولا در ایران بازیگر تئاتر است. او احتمالا بهترین و مورد‌ احترام‌ترین بازیگر تئاتر در ایران است. حسن برای این نقش عالی بود و من این فیلم را در واقع برای او نوشتم.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

mm

نقدسینما محفلی است که می‌کوشد تولیدات رسانه‌ای ایران و جهان اعم از سینما، تلویزیون و... را همواره با نگاهی نقادانه و منصفانه بررسی کند. باشد که این تلاش اندک ولی صادقانه، مخاطب را جهت انتخاب درست و بهبود فرآیند «دیدن» یاری نماید.

یک پاسخ قرار دهید